ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

بر اساس تحقيقات موسسه کسب و کار خانواده، ميزان موفقيت در کسب و کارهاي خانوادگي به طرز حيرت آوري کم است و تنها 30 درصد اين کسب و کارها تا نسل دوم، 12 درصد تا نسل سوم و تنها 3 درصد آن به نسل چهارم به بعد منتقل مي شوند. علت اينکه تنها تعداد اندکي از کسب و کارهاي خانوادگي در درازمدت به موفقيت دست مي يابند، چيست!؟ خريد نرم افزار هاي شركت پگاه سيستم؟ يا بايد پاسخ آن را در «عدم توسعه رهبري سازماني» يافت؟ تبديل شدن به يک رهبر سازماني چيزي نيست که به راحتي اتفاق بيفتد و به ندرت پيش مي آيد که کسي رهبر متولد شود. با اين حال، به نظر مي رسد بسياري از صاحبان کسب و کار خانوادگي عقيده دارند که تنها آشنا کردن کودکان خود با فرآيند امر تصديگري و کارفرمايي، تمام آموزش مورد نيازي است که اين رهبران نسل بعدي به آن احتياج دارند.

بديهي است با توجه به آمار مذکور، اين يک استراتژي موفق نيست، اما همچنان به صورت گسترده به کار گرفته مي شود. از نظر مشاوران کسب و کار خانوادگي، بهترين راه حل براي رهبران نسل بعدي اين است که حرفه خود را در شرکت هاي ديگر شروع کنند. به اين ترتيب آنها اين شانس را دارند که شايستگي هاي فني خود را پرورش دهند که در صورت پيوستن آنها به کسب و کار خانوادگي، به خوبي مي توانند از اين مهارت هاي ارتباطي بهره لازم را ببرند. در راس همه اين مهارت ها، آموزش و تعليم مهارت رهبري در کسب و کار براي اطمينان از موفقيت نسل بعدي فوق العاده ارزشمند و گرانبهاست. در اين ميان دو حوزه وجود دارد که فقدان آن به شدت احساس مي شود؛ 1) تشويق اين رهبران جديد در شناسايي سبک رهبري خود، 2) ايجاد حضور رهبري خود.

  1. شناسايي يک سبک رهبري سازماني

يکي از مهم ترين کارهايي که هر رهبر سازماني بايد آن را انجام بدهد شناسايي سبک رهبري مخصوص به خود است که براي او مناسب تر و بهتر است. بر اساس تحقيقاتي که توسط کرت لوين روانشناس انجام گرفته، سه نوع سبک رهبري وجود دارد:

  • مقتدرانه: انتظارات اين رهبران سازماني روشن و واضح است؛ اما شکاف گسترده اي بين آنها و کارکنان سازمان وجود دارد. آنها به ندرت براي تصميم گيري، از تيم خود مشاوره يا نظرخواهي مي کنند؛ بنابراين اين سبک رهبري به عنوان يک سبک موثر مورد توجه قرار نمي گيرد.
  • تفويض و سبک واگذاري اختيار: رهبراني که اين سبک را دنبال مي کنند، کارمندان خود را کمتر راهنمايي مي کنند، چيزي که به طور معمول از نااميدي منتج مي شود. اين سبک رهبري کمتر سازنده است زيرا به نيازهاي مردم در پيش بيني، استحکام و مسووليت توجه زيادي ندارد.
  • مشارکتي يا دموکراتيک: اين رهبران به کارمندان خود راهنمايي هاي زيادي ارائه مي دهند و مشارکت کنندگان را در روند فرآيند تصميم گيري تشويق مي کنند. با وجود اينکه آنها هميشه حرف آخر را مي زنند؛ اما اعضاي تيم به طور معمول متعهدتر و باانگيزه تر از کساني هستند که رهبران آنها همفکري و همکاري کمتري با کارمندان خود دارند. رهبران نسل بعدي در يک کسب و کار خانوادگي مستلزم داشتن ميزان قابل توجهي از تامل، درون گرايي و خودارزيابي خواهند بود تا قادر به تشخيص بهترين سبک رهبري باشند که براي آنها بيشترين کارآيي را داشته باشد؛ بنابراين آنها بايد استراتژي هاي رفتاري را بياموزند تا سبک رهبري انتخابي آنها را اجرايي کند. همچنين عنصر مهم ديگري وجود دارد که بايد پيش از واگذاري رهبري موردتوجه قرار بگيرد، عنصر «حضور رهبري سازماني» است.
  1. ايجاد يک حضور رهبري سازماني

اعتماد و احترام پايه و اساس حضور رهبري سازماني را تشکيل مي دهند و توانايي کسب احترام براي رهبر نسل بعدي کسب و کار خانوادگي اغلب يک موضوع مهم محسوب مي شود. کارکناني که به مدت طولاني در سمت خود مشغول به کار هستند، ممکن است به سختي قدردان ارزشي باشند که يک رهبر نوپا براي کسب و کار به ارمغان مي آورد حتي اگر آن شخص داراي اعتبار مناسب باشد و آنها فاقد آن اعتبار باشند. صاحب کسب و کاري که اختيار کسب وکارش را به راحتي در اختيار فرزند خود قرار مي دهد بدون اينکه متوجه باشد آيا او آماده رهبري سازماني است يا خير، براي خود مشکل تراشي و ايجاد دردسر مي کند. در زير شماري از راه هاي صحيح و تجربه شده در کسب و کار براي رهبران کسب و کار خانوادگي که به تازگي پا به اين عرصه گذاشته اند، مي آيد:

- اخلاق حرفه اي خود را بر پايه پشتکار قرار دهيد.

- به جاي اينکه حالت تدافعي داشته باشيد، دانش خود را به اثبات برسانيد.

- به آنچه ديگران براي کسب و کار شما به ارمغان مي آورند ارزش بگذاريد.

- اصيل و باوقار باشيد.

- به فرهنگ شرکت احترام بگذاريد و جايگاه خود را بسنجيد.

- از طريق اعمال و شيوه ارتباطي خود، اعتبار و جاذبه ايجاد کنيد.

- در بهره گيري از امتيازات خود صرفه جويي کنيد تا هنگامي که ارزش خود را به اثبات برسانيد.

تا زماني که کسب و کارهاي خانوادگي به طور معمول برنامه هاي آموزشي داخلي براي آماده سازي افراد براي پذيرفتن نقش رهبري سازماني نداشته باشند، از منابع خارجي در دسترس براي فراهم کردن اين تخصص بهره خواهند برد. اغلب مدارس کسب و کار، دوره هاي توسعه رهبري را به همراه برنامه هاي MBA جامع ارائه مي دهند. مدارس کسب و کار و مربيان خصوصي هر دو جزو مواردي هستند که همه مهارت هاي مهم و غيرفني مورد نياز رهبران براي کسب موفقيت را توسعه مي دهند که اغلب از اين مهارت ها به عنوان مهارت هاي نرم (ويژگي هايي فردي که سبب تقويت تعاملات فردي و موفقيت شخصي، تحصيلي و شغلي مي شوند) ياد مي شود که هيچ نکته تيره و مبهمي راجع به آن وجود ندارد؛ مگر تفاوتي که بين موفقيت در رهبري و شکست در آن باشد که نهايتا يا منجر به طول عمر يا شکست يک کسب و کار خانوادگي مي شود. در نتيجه، صاحبان کسب و کار خانوادگي نياز به بررسي اين امر دارند که آيا ابزار لازم براي حصول موفقيت نسل بعدي را فراهم کنند يا خير. اين کافي نيست که به سادگي به کسي بياموزيد چطور يک پروژه را با موفقيت به انجام برساند؛ بلکه يک رهبر سازماني قدرتمند بايد بداند که چطور در تکميل موفقيت آميز پروژه با ديگران تعامل و آنها را هدايت کند.

 

منبع: دنياي اقتصاد

درخواست بازدیدکننده

نام(*)

شماره تماس(*)

ایمیل(*)

نام شرکت

درخواست شما(*)